" />

Görmeyen göz Sivaslı’ydı.

Görmeyen göz Sivaslı’ydı.

ABONE OL
Temmuz 7, 2025 11:15
Görmeyen göz Sivaslı’ydı.
0

BEĞENDİM

ABONE OL

MEKİN ŞAHİN

Görmeyen göz Sivaslı’ydı.

O Sivaslı ‘ki Anadolu medeniyetin de daima var oldu. İnancın hükmettiği dünya ile tanışana kadar; sevgiye, kardeşliğe, insana, inanç farkına hoş görü için de yaklaştı.
Kucak açtı. Türküleriyle ilden ile sevdalarını anlattı. Ta ki ülkeyi yönetenler kendi iktidarı uğruna Anadolu halkının değerleriyle oynamaya başladı her şey ters düz oldu.
Sevgi daraldı Kardeşlik tükendi Kin ve nefrete Sivas kucak açtı Hoş görü kayboldu Sevda Türküleri dondu
İslam (hangi İslam?) adına cihatlar dilden düşmez oldu. Ve o gün Sivas’ta bir otel cayır cayır yakıldı.
İçin de 37 insan! için de Cumhuriyet Türkiye’sinin yetiştirdiği 37 insan, o otelle birlikte yandı, kül oldu.
Türkiye sessiz, dünya sessiz.
Görmeyen göz Sivaslıydı.
Öldüren el Sivaslıydı.
Ağlayan Sivaslıydı.
Çaresiz kalan Sivaslıydı.
Katil Sivaslıydı.
Ama emreden, insanları cayır cayır yaktıranlar Sivaslı değildi!
O yüzden maşalar bir gece ansızın bir kararla kayboldu. Görüntüleri var, adı var ama ne cezaları var ne de cezaları çektikleri mekanları var.
Emredenlerin koruması altında hala acı acı gülümsüyorlar. Görmeyen göz Sivaslı.
Elinde saz, dilin de söz insanı anlattı durdu.
Aşıktı Sivaslıya
Aşıktı Anadolu’ya
Aşıktı Türkiye’ye
Aşıktı doğaya
Aşıktı insana
Aşıktı sevdaya, sevgiye, kardeşliğe.
Aşıktı.
Adı Aşık Veysel’di!
Gözleri kör, yüreği gözdü.
Onun gördüğünü görmedi; körü körüne İslam’ı saptıranlara inananlar. 37 insan öldü madımakta. Yanarak, çığlık çığlığa; gören kör gözlerin bakışı altında.
Görmeyen göz Sivaslıydı!
Kardeşlerini öldüren Sivaslıydı! Emreden Sivaslı değil. ……………………………………….
Aşağıda ki makaleyi benim can yoldaşım, direniş arkadaşım kızımdan aldım ve sizlerle paylaşmak istedim.
Türkiye’nin de güzel dağları var!
”Yumrukluyorum duvarları, yumrukluyorum kara gecenin bedenini. Ellerim kan içinde, nehirler taşmış yanaklarımda.
37 can, 37 gül çatlamış susuzluktan Sivas’ın içinde.
Nasıl uyku tutar gözlerimi.
Döne döne semaha duranlar tutuştu önce, sonra türküler sonra da şiir çığlıksız düştü türkülerin yanı başına.
Sivas! Sivas! Yiğitlik midir emanet cana kıymak?
Yiğitlik midir bir tutam ışığı kör bıçakla güneşten koparıp karanlığa kurban etmek?
Söyle hangi kitapta vardır elleri kolları bağlıyı yakmak.
Var mıdır kardelen akınında bir avuç inciyi ateşte tutmak?
Loov böyle garip düştüğüme bakma, böyle mahsun durduğuma bakma.
Varsın ateşim suskunlukla beslensin.
Benimde yüreğim gençliğini almış, yanına yürür başı dik; senin de dağların var Sivas senin de dağların….”

www.kozanbilgi.net internet sitesinde yayınlanan yazı, haber ve fotografların her türlü telif hakkı KozanBilgi.Net'e aittir. İçerikleri kaynak göstererek alabilirsiniz.



Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.