Tasavvufi ve ahlaki öğütler içeren bu metin; insanı nefsani arzulardan, bid’at ve şirkten uzak durarak hakiki saadete, Allah’a vuslata ve rızasına ulaştıracak temel düsturları içermektedir.
Şirkten Kaçınma ve Tevhid: Allah’ın birliğine inanmak, O’na hiçbir şeyi ortak koşmamak ve Hakk’ı her türlü eksiklikten tenzih etmek dinin temelidir.
Sünnete Bağlılık: Şahsi heveslere ve nefse uymayarak bid’at yollardan kaçınmak; Allah ve Resulü’nün emirlerine samimiyetle itaat etmek gerekir.
Doğruluk ve Tasdik: Hak ve hakikat karşısında şüpheye düşmeden tasdik etmek, doğrudan nefret etmeyip daima Hak yolunun yolcularını aramak esastır.
Kardeşlik ve Birlik: Aradaki düşmanlık, kin ve sevimsizlikleri ortadan kaldırıp kardeşlik ruhuyla hareket etmek toplumsal huzurun anahtarıdır.
Hatalardan Dönüş (Tövbe): İşlenen kötülükleri ve hataları terk etmek; aynı hatayı tekrarlamayarak iç ve dış temizliğe özen göstermek gerekir.
Sabır ve Azim: Ümitsizliğe düşmeden sonuna kadar Hak yolunda çalışmaya devam etmek ve sabırla beklemek öğütlenir.
Devamlı Dua ve İbadet: Rahmet kapılarının açılması için gece gündüz bıkmadan Allah’a yalvarmak, tövbeyi bozmamak ve O’nun kapısından ayrılmamak gerekir.
Ebedi Saadet Evi (Cennet): Ruhun ibadetle bezenmesi neticesinde ulaşılan bu yol; insanı dünya bataklığından yüce ruhi aleme, huzur ve selamet evine ulaştırır. Oradaki yoldaşlar ise Peygamberler, sıddıklar, şehitler ve salih kimselerdir.