23 Temmuz 2026 Perşembe
Sazan Avı Ziller Hiç Susmadı - Çok Balık Yakaladım Çooook
LİSELERDEKİ EĞİTİM ÜZERİNE...
Sevgi, takvimde işaretli günlere sığdırılacak bir duygu değildir
Sokağa İtilen Çocuklar Problemleriyle Büyüyor
GENÇLİK GELECEĞİN TOHUMUDUR
İRAN SAVAŞI DÜNYA İÇİN BİR FIRSATA DÖNER Mİ?
News
Özenle hazırlanan bir davette veya aile yemeğinde, kapanışı taçlandıran en önemli aşama şüphesiz tatlı servisi bölümüdür. Tatlıların sunum zamanı, çeşidi ve yenme şekli sofra adabının en hassas noktalarını oluşturur. Bu yüzden hangi tatlının hangi öğünde ve nasıl ikram edileceğini bilmek, misafirlerinize sunduğunuz zarafeti doğrudan yansıtmaktadır.
Klasik protokol kurallarına göre her tatlı her öğünde masaya getirilmez. Özellikle öğle ve akşam yemeklerinde sofraya küçük pastalar, kek ve benzeri kuru tatlıların çıkarılması doğru kabul edilmemektedir.
Kuru Tatlılar (Kek, Bisküvi, Küçük Pastalar): Bu tarz ikramları ancak ikindi çaylarında vermemiz gerekir.
Balo ve Büyük Ziyafetler (Banquet): Bu tür büyük organizasyonlarda turta, pötifur ile suvare pastası denilen 3-4 santimlik küçük pastacıkların sunulması bir zorunluluktur.
Turtalar: Daha çok balolarda ve soğuk büfelerde tercih edilmektedir. Ancak turtalar öğle yemeklerinde, akşam davetlerinde, hatta ikindi çaylarında da rahatlıkla servis edilebilir.
Öğle ve akşam yemeklerine en fazla yakışanlar ise şüphesiz geleneksel alaturka tatlılardır. Bunun yanında puding, bavaruaz (elmasiyemsi krema), sufle ve jöle gibi alafranga tatlılar da menülere çok iyi uyum sağlar. Zamanlama olarak hem alaturka hem de alafranga tatlı çeşitlerini mutlaka yemekten sonra ve meyveden önce servis etmelisiniz.
Tatlıların yenme şekli, sunulan lezzetin cinsine ve yapısal özelliklerine göre değişiklik göstermektedir. Sonuç olarak doğru aparatları kullanmak sofra estetiğini korumanın en güvenli yoludur.
Sofra Adabında Önemli Not:
Davetlerinizde tatlı servisi aşamasına geçmeden önce, ana yemeğe ait tüm tabakları ve tuzluk gibi aparatları masadan kaldırmalısınız. Masada sadece tatlı takımları bırakılmalıdır. Çünkü temiz ve düzenli bir zemin, tatlının sunum kalitesini ve misafirlerin iştahını doğrudan artıracaktır.
News
Şık bir akşam yemeğinde görgü kuralları sadece yemek esnasıyla sınırlı değildir. Yemek sonrasındaki süreç ve misafirlerin uğurlanma biçimi, davet adabı bütününün en kritik parçasıdır. Gecenin başındaki nezaketin kapanışta da sürmesi, ev sahibinin prestijini doğrudan yansıtmaktadır. Bu yüzden sofradan kalkış anından vedalaşma anına kadar olan tüm protokol kurallarını doğru uygulamak gerekmektedir.
Konuklar yemeklerini bitirdiğinde ev sahibesi, masanın karşı tarafında oturan eşine bakar. Başı ile küçük bir işaret vererek yemeğin sona erdiğini bildirir. Sonuç olarak bu işaretle birlikte davetliler yerlerinden kalkmaya başlar. Samimi aile yemeklerinde ev sahibesi bu durumu bir iki uygun sözle de ifade edebilir.
Sofradan kalkılırken erkekler iskemleleri hafifçe geriye çekerek hanımlara yol vermelidir. Böylece kadınların salona geçişleri büyük oranda kolaylaştırılmış olur.
Salondaki sohbetin yemek sonrasında aşırı uzamamasına konuklar özellikle dikkat etmelidir. Gecenin çok geç vakitlere kadar sarkmaması genel nezaket kuralıdır. Bu noktada en önemli görev, davetin sona ereceği zamanı takdir yetkisine sahip olan şeref konuğuna düşmektedir.
Ancak misafirlerin durumu ne olursa olsun ev sahipleri onları salonda en iyi şekilde ağırlamalıdır. Gecenin sıcak havasını sürdürecek neşeli hikayeler ve fıkralar anlatılmalıdır. Ev sahipleri konukları meşgul etmek adına tüm çabasını son ana kadar harcamalıdır.
Resmi yemeklerde ayrılma zamanının geldiğini, ev sahibesinin sağında oturan bir numaralı erkek konuk (şeref konuğu) belirler. Bu konuk yerinden kalkarak eşiyle birlikte ev sahiplerine teşekkürlerini sunar. Yemeklerin lezzetini ve samimi ortamı öven birkaç güzel söz söyler. Ardından eşiyle birlikte salondan ayrılan ilk kişi olur. Çünkü en yüksek sosyal mevkiye sahip misafir evden ayrılmadan diğer konuklar kalkamazlar.
Uğurlama Protokolü Nasıl Uygulanır?
Ev sahibesi, ayrılan şeref konuklarını sadece salon kapısına kadar uğurlamaktadır. Salon kapısından dış kapıya kadar olan asıl uğurlama işini ise ev sahibi yalnız başına (eşi yanında olmadan) gerçekleştirmelidir.
Konuklar evden ayrılırken bazı özel durumları göz önünde bulundurmak ev sahiplerinin temel vazifesidir. Özellikle misafirler arasında davete yalnız katılmış bir hanım varsa ve vakit de geç olmuşsa, durumuyla yakından ilgilenilmelidir.
Eğer ev sahibinin şahsi otomobili mevcutsa, o yalnız hanımı evine kadar bizzat götürüp bırakması en doğru davranıştır. Ayrıca eve ulaşıldığında hanıma otomobilin kapısını açmak nezaket gereğidir. Ev sahibi, hanım konuğun binanın kapısından içeri güvenle girdiğini görene kadar mutlaka kapıda beklemelidir.
Bazı durumlarda ise yalnız hanımın gideceği güzergaha yakın oturan araçlı bir konuk aile bulunabilir. Bu nedenle yalnız hanımı eve bırakma görevi güvenle o aileye devredilebilir. Ancak yalnız hanımı götürecek kişilerin mutlaka evli bir karı-koca olması şarttır. Bu kural herhangi bir art niyetten dolayı değil, tamamen konuk hanıma tam bir güven ve huzur verme yönünden düşünülerek uygulanır. Sonuç olarak bu ince detaylar, uyguladığınız davet adabı kalitesini en üst seviyeye çıkaracaktır.
News
Özenle hazırlanmış bir aile sofrası veya şık bir davet, sadece lezzetli yemeklerden ibaret değildir. Sunumun kalitesi ve uygulanan servis kuralları, misafirlerinize verdiğiniz değeri doğrudan yansıtmaktadır. Klasik sofra adabında yemeğin türüne göre servisin yönü ve tabağın düzeni büyük bir önem taşır. Bu yüzden kusursuz bir ağırlama için temel servis kaidelerini doğru bilmek gerekmektedir.
Yemeklerin yanına eşlik eden garnitürler ayrı bir tabakta sunuluyorsa mutlaka soldan servis edilmelidir. Tabak düzeninde sebzeler solda, domates ortada, patates veya pilav gibi çeşitler ise sağda yer almalıdır. Eğer tek bir garnitür varsa tabağın ön kısmına yerleştirilir. Ana et veya balık ürünü ise yemeği yiyen kişinin gövdesine bakacak şekilde konumlandırılmalıdır.
Soslar genellikle özel sos kapları (sosyer) ile servis edildikleri için soldan sunulur. Özellikle Bernez veya Hollandez gibi koyu kıvamlı soslar, etin sol tarafında kalan boş kısma dökülmelidir. Buna karşın sulu kıvamdaki soslar hafifçe yemeğin üzerine gezdirilebilir. Çünkü bu yöntem yemeğin görselliğini ve lezzet dağılımını çok daha dengeli bir hale getirmektedir.
Sofrada ekmek tabağı her zaman sol tarafta, çatalların sol orta hizasında konumlanır. Ekmekler sofraya önceden tabağın içine konularak getirilir. Sonuç olarak ilerleyen süreçte ihtiyaç duyulursa servis yine soldan yapılmalıdır. Tereyağı eşlik edecekse kabı ekmek tabağının önüne konulabilir. Alternatif olarak birkaç adet tereyağı soldan servis edilerek ekmek tabağının sağ köşesine yerleştirilir.
Salata Ne Zaman Servis Edilir?
Salata her zaman ana yemekle birlikte yenmektedir. Ana yemek servis edildikten sonra salata tabağı soldan yemek tabağının soluna yerleştirilir. Salatayı önceden masaya koymamak gerekir. Çünkü erken konulan salata, servis esnasında garsonun veya hizmet edenin kıyafet koluna çarpabilir. Salata tabağını yerleştirirken ekmek tabağını hafifçe yukarı itmek sofrada ciddi bir kolaylık sağlayacaktır.
Peynir servisi zengin menülerde özel bir sunum tahtası üzerinde yapılır. Varsa peynir tahtası üzerine yerleştirilmiş üzüm yaprakları şık bir zemin oluşturur. Yanında çavdar ekmekleri, tereyağı, kereviz dalı ve kabuklu ceviz ikram edilir. Peynir tabağı, özel bıçağı ve çatalı ile birlikte soldan servis edilmelidir. Ceviz ikram ediliyorsa yanına mutlaka bir ceviz kıracağı (pens) eklenmelidir. Ancak evinizde bu aparatlar yoksa çavdar ekmeği, tereyağı, kırmızı turp ve maydanoz eşliğinde de pratik bir sunum hazırlayabilirsiniz.
Tatlı servisine geçilmeden önce masanın üzeri tamamen temizlenmeli ve ekmek kırıntıları süpürülmelidir. Masada sadece tatlı takımları bırakılır. Tatlı büyük bir servis tabağından sunulacaksa soldan, porsiyonluk tabakta hazırlanmışsa sağdan servis edilir.
Meyve servisi de tıpkı tatlı servisi gibi uygulanmaktadır. Özellikle meyve servisinden önce masaya meyve çatalının önüne el tası konulmalıdır. Eğer üzüm veya kiraz gibi meyveler yenecekse, el tasının sağına yarım kase su ilave edilmelidir. Böylece misafirleriniz meyveleri yerken parmaklarını rahatça temizleyebilirler. Sonuç olarak bu küçük detaylar, uyguladığınız servis kuralları bütününü mükemmel bir seviyeye taşıyacaktır.
News
İslam inancına göre Peygamber efendimiz, peygamberlerin en üstünü ve sonuncusudur. Yüce Allah’ın yarattığı bütün varlıkların en şereflisi Muhammed aleyhisselâmdır. Kainattaki her şey O’nun hürmetine yaratılmıştır. O, Allahü teâlânın resûlü ve son peygamberidir. Cenab-ı Hak bütün peygamberlerine ismiyle hitâb etmiştir. Ancak O’na “Habîbim” yani sevgilim diyerek hitâb buyurmuştur. Nitekim bir hadîs-i kudsîde: “Sen olmasaydın, hiçbir şeyi yaratmazdım!” denilmektedir. Sonuç olarak bütün mahlûkât O’nun şerefine vücut bulmuştur.
Yüce Allah kullarına râzı olduğu yolu göstermek için kavimlere zaman zaman peygamberler göndermiştir. Peygamber efendimiz Muhammed aleyhisselâmı ise son Peygamber olarak bütün insanlara ve cinlere göndermiştir. Bu yüzden kendisine “Hâtem-ün-nebiyyîn” ve “Hâtem-ül-Enbiyâ” denilmiştir.
Her peygamber, kendi zamânında ve kendi kavminin hepsinden her bakımdan üstündür. Ancak Muhammed aleyhisselâm, dünya yaratıldığı günden kıyâmet kopuncaya kadar gelmiş ve gelecek bütün varlıkların en üstünüdür. Hiçbir kimse hiçbir bakımdan O’nun üstünde değildir. Allahü teâlâ her şeyden önce O’nun nûrunu yaratmıştır.
Eshâb-ı kirâmdan Abdullah bin Câbir (r.a.) bir gün sormuştur: “Yâ Resûlallah! Allahü teâlâ her şeyden evvel neyi yaratmıştır?” Sevgili Peygamberimiz şöyle buyurmuştur: “Her şeyden evvel senin peygamberinin yâni benim nûrumu kendi nûrundan yarattı. O zaman ne Levh, ne Kalem, ne Cennet, ne Cehennem, ne melek, ne gökyüzü, ne yeryüzü, ne güneş, ne ay, ne insan, ne de cin vardı.”
Âdem aleyhisselâm yaratılınca Arş-ı a’lâda nûr ile yazılmış “Ahmed” ismini görmüştür. Özellikle bu nûrun ne olduğunu sorduğunda Allahü teâlâ buyurmuştur: “Bu, ismi göklerde Ahmed ve yerlerde Muhammed olan senin zürriyetinden bir peygamberin nûrûdur. Eğer O olmasaydı, seni yaratmazdım.” Bu nedenle Âdem aleyhisselâm yaratılınca alnına bu kutsal nûr konmuştur. O nur babadan oğula intikal ederek asıl sâhibine ulaşmıştır.
Manevi Hatırlatma:
Peygamber efendimiz Muhammed aleyhisselâmın izlediği yol, insanlığa merhamet, adalet ve güzel ahlak aşılamıştır. Çünkü O, sadece bir kavme değil, alemlere rahmet olarak gönderilen yegane rehberdir. O’nun hayatını ve sünnetini öğrenmek, manevi dünyamızı aydınlatmanın en güvenli yoludur.
News
İslam tarihinin en çok merak edilen ve üzerinde durulan konularından biri Peygamberimizin evlilikleri ve bu evliliklerin taşıdığı derin hikmetlerdir. Her şeyden evvel bilinmelidir ki, güzel ahlakın zirvesinde olan Efendimiz (sav), yirmi beş yaşına kadar hiç evlenmemiştir. O sıcak coğrafyanın hususi durumu göz önüne alındığında, bu yaşa kadar iffetiyle yaşaması müthiş bir iradeyi gösterir. Bu yüzden eski ve yeni hiçbir düşmanı, O’na bu yönde bir leke sürme cüretini gösterememiştir.
Efendimiz (sav) ilk evliliğini yirmi beş yaşında, kendisinden büyük ve dul olan Hz. Hatice validemiz ile yapmıştır. Bu mutlu yuva tam yirmi üç sene sürmüştür. Hz. Hatice’nin vefatından sonra Efendimiz (sav) dört beş sene boyunca bekâr yaşamıştır. Sonuç olarak diğer evlilikleri, insani arzuların azaldığı elli üç yaşından sonra başlamıştır. Dolayısıyla bu evliliklerde nefsaniyet aramak akıl ve insaf dışıdır.
Çok kadınla evlenme durumu, yeni dini hükümler getiren peygamberler için bir bakıma zarurî bir ihtiyaçtır. Çünkü dinin aile mahremiyeti içinde cereyan eden pek çok yönü vardır.
Kadın Muallimlerin Yetişmesi: Dinin gizli kalan kadınsal hükümlerini alabildiğine açıklık içinde anlatacak hanım öğreticilere (mürşidelere) ihtiyaç duyulmuştur.
Sosyal ve Kabilevi Bağlar: Eşlerin farklı kabilelerden seçilmesi, o kabileler arasında köklü sevgi bağları kurmuştur. Özellikle her oymak Efendimiz’i (sav) kendinden bilmiştir.
İslamiyetin Yayılması: Her hanım, kendi cemaati arasında sünnetlerin ve dini hükümlerin nakilcisi olmuştur.
Akrabalık İftiharı: Mahzumoğulları Ümmü Seleme, Emevîler Ümmü Habîbe, Hâşimîler ise Zeynep bint-i Cahş vasıtasıyla kendilerini bahtiytar saymışlardır.
Siyer Adabı Üzerine Son Söz:
Peygamberimizin evlilikleri tamamen ilahi bir strateji, şefkat, eğitim ve kabile barışı temellerine dayanmaktadır. Değerli yazar Bernard Shaw’ın da belirttiği gibi; en büyük problemleri kahve içme kolaylığıyla çözen o muazzam Zât, farklı mizaçlardaki pek çok kadını da bir şiir ahengi ve kusursuz bir adalet içinde idare etmeyi başarmıştır. Sonuç olarak bu muazzam denge, O’nun peygamberliğinin en açık delillerinden biridir.