News
News
TÜRKEŞ MANGA
KozanBilgi.Net İmtiyaz Sahibi ve Genel Yayın Yönetmeni
Yıl 1998. Gaziköy’ün taşlı yollarından yürüyerek askere giden bir genç vardı: Ali Manga. Ne bir uğurlama töreni, ne de davul zurna… Sadece annesinin gözyaşı ve babasının eski palaskasıyla çıktı yola. “Oğlum,” demişti babası Recep Usta, “Vatanı korumak, sadece silahla değil, yürekle olur.”
Ali, acemi birliğini Isparta’da yaptı. Sessizdi. Ama her sabah içtima sırasında, gözleriyle bir türkü söylerdi. Komutanı bir gün dayanamayıp sordu: — Manga, sen neden hiç konuşmazsın? — Komutanım, ben Kozanlıyım. Bizde söz, önce yürekten geçer.
Ali Manga, usta birliğinde Hakkâri’ye gönderildi. Sınırda nöbet tuttuğu bir gece, sis çökmüş, telsizler susmuştu. Birliğin en genç askeri panik içindeydi. Ali, cebinden bir mendil çıkardı. Üzerinde annesinin işlediği “Vatan sağ olsun” yazısı vardı. Genç askere verdi: — Korkma kardeşim, bu mendil Kozan’ın duasıdır. Bizim oralarda dua, kurşundan güçlüdür.
O gece, birliğe yaklaşan şüpheli sesleri ilk fark eden Ali oldu. Sessizce komutanına haber verdi, operasyon başarıyla sonuçlandı. Komutan sabah içtimasında şöyle dedi: — Manga, sen konuşmazsın ama millet seninle konuşur.
Ali Manga terhis olurken bir mektup bıraktı nöbet kulübesine:
“Ben bu vatana sessiz geldim, ama halkın türküsünü taşıyarak dönüyorum. Her nöbetimde Kozan’ın dağlarını düşündüm, her uykusuz gecemde Gaziköy’ün yıldızlarını. Eğer bir gün halk unutursa askerini, ben hatırlatırım. Çünkü bizde askerlik, sadece görev değil; bir duadır, bir emanettir.”
