Alıntıladığınız bu sahih hadis-i şerif (Buhari, Müslim ve Nesai rivayetleriyle), İslam akidesinde Peygamber sevgisinin sıradan bir duygu veya temenni olmadığını, imanın kemale ermesi için doğrudan bir ön şart olduğunu ortaya koymaktadır.
Hadis-i Şerifin İncelenmesi ve Dereceleri
İslam alimleri imandaki sevgiyi iki aşamada değerlendirirler:
Asgari (Farz) Sevgi: Hz. Peygamber’in (s.a.v.) getirdiği dini kabul etmek, emirlerine uymak ve O’nu Allah’ın Elçisi olarak tasdik etmektir. Bu derece imanın aslı için şarttır.
Kamil (Mükemmel) Sevgi: Hadis-i şerifte kastedilen durumdur. Kişinin kendi nefsini, ana-babasını, evladını, eşini, malını ve dünyadaki tüm varlıkları Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) sevgisinden geride tutabilmesidir.
| Kaynak / Rivayet | Vurgulanan Sevgi Nesnesi | Manevi Hikmeti |
| Sahih-i Buhari (İman, 8) | Anne, baba, evlat ve bütün insanlar | Ailevi ve insani bağların ötesinde bir sadakat |
| Sünen-i Nesai (İman, 19) | Mal ve aile | Dünyevi servet ve hırsın üzerinde bir sevgi |
| Sahih-i Buhari (Eyman, 3) | Kendi canı (Hz. Ömer olayı) | Nefsin arzularını Efendimizin sünnetine tabi kılmak |
Hz. Ömer (r.a.) İle Yaşanan Tarihi İbret
Bu hadis-i şerifin hakikatini en iyi açıklayan olay Hz. Ömer (r.a.) ile yaşanmıştır. Hz. Ömer: “Ey Allah’ın Resulü! Nefsim hariç seni her şeyden çok seviyorum” dediğinde, Efendimiz (s.a.v.): “Hayır, canım elinde olan Allah’a yemin ederim ki, beni kendi canından da çok sevmedikçe kâmil mümin olamazsın” buyurmuştur. Bunun üzerine Hz. Ömer: “Vallahi şimdi seni canımdan da çok seviyorum” deyince, Efendimiz: “İşte şimdi oldu ey Ömer!” cevabını vermiştir (Buhari, Eyman, 3).
Peygamber Sevgisinin Alametleri
Sünnete İttiba: O’nun yaşadığı gibi yaşamaya, ahlakıyla ahlaklanmaya gayret etmek.
Çokça Salavat Getirmek: Anıldığı zaman hürmet göstermek ve salavatla yad etmek.
Getirdiği Dini Savunmak: O’nun davasını, sünnetini ve emanetlerini korumak.