Abdullah-ı Yemenî (asıl adıyla Abdullah bin Ali bin Hasan bin Şeyh Ali), Hadramut’un Terîm şehrinde doğmuş, Yemen bölgesinde yetişmiş büyük bir İslam alimi ve velidir. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte 1627 (H. 1037) yılında Yemen’in Veht köyünde vefat etmiştir. Kabri üzerine Osmanlı döneminde Yemen Valisi Muhammed Paşa tarafından bir türbe yaptırılmış olup günümüzde de ziyaret mahallidir.
Eğitimi, İlim Yolculuğu ve İcazeti
Genç yaşta Kur’an-ı Kerim’i ezberleyen Abdullah-ı Yemenî, zamanının seçkin alimlerinden dersler alarak ilim yolculuğunu sürdürmüştür:
İlim Tahsili: Şeyh Zeynüddîn bin Hüseyin, Seyyidü’l-Celîl Abdullah bin Sâlim ve Şeyh Şihâbüddîn gibi zatlardan temel ilimleri tahsil etmiş; Bender şehrinde ise büyük fıkıh alimi Nûreddîn Ali bin Bâyezîd’in meclislerinde bulunarak fıkıhta uzmanlaşmıştır.
Hindistan Yılları: Hindistan’ın Ahmedâbâd şehrine giderek Şeyhülislam Şeyh bin Abdullah Ayderûs’un hizmetinde bulunmuş, kendisinden icazet ve talebe yetiştirme hırkası almıştır.
Yetkinliği: Daha sonra Seyyidü’l-Kebîr Ömer bin Abdullah Ayderûs’tan da dersler alıp ilim ve tasavvufta yüksek derecelere ulaşarak Yemen’e dönmüştür.
Tasavvuf Anlayışı, Eserleri ve Yetiştirdiği Talebeler
Sohbet meclisleriyle birçok kimsenin hidayetine vesile olan Abdullah-ı Yemenî, riyazet ve mücahede ile nefis terbiyesine büyük önem vermiştir. İstikameti en büyük keramet olarak görmüş ve talebelerine alçakgönüllülüğü öğütlemiştir.
Edebi Yönü ve Eserleri: İlim ve cömertliğinin yanı sıra güzel yazısı ve şiirleriyle tanınmış, şiirleri bir Divan bünyesinde toplanarak meşhur olmuştur.
Önemli Talebeleri: Haremeyn’den Seyyidü’l-Velî Muhammed bin Alevî, İmâmü’l-Celîl Abdurrahmân bin Akîl, Seyyid-ül-Kebîr Ebü’l-Gays bin Ahmed, Seyyidü’l-Azîm Abdullah el-Musâvî ve Seyyid Akil bin Ömer gibi önemli ilim ve tasavvuf insanlarını yetiştirmiştir.