News
News
Afif Yesari (1922, Elazığ – Ağustos 1989, İstanbul), Türk edebiyatı, gazetecilik, sinema ve tiyatro dünyasının çok yönlü usta isimlerinden biridir. Ünlü yazar Mahmut Yesari’nin oğlu olan sanatçı; kaleme aldığı polisiye romanlar, radyo oyunları, gazete yazıları ve tiyatro alanındaki yenilikçi çalışmalarıyla tanınır.
Hayatı ve Sanat Yaşamı Elazığ’da dünyaya gelen Afif Yesari, ortaokul öğrenimini yarıda bırakarak okul yaşamına son verdi. Kendi kendini azimle yetiştirerek kültür ve sanat dünyasına adım attı. Hayatı boyunca tiyatro ve sinema oyunculuğu da dâhil olmak üzere pek çok farklı işte çalıştı.
Tanin, Son Havadis, Hürvatan ve Dünya gazeteleri ile Hayat dergisinde gazeteci-yazar olarak görev yaptı. Bu yayınlarda özellikle magazin ve sinema eleştirileri kaleme aldı. Gazeteciliğin yanı sıra oyunculuğu da sürdüren Yesari; İstanbul Şehir Tiyatroları’nda, özel tiyatro topluluklarında ve çeşitli Türk filmlerinde rol aldı.
Edebi Kişiliği ve Tiyatroya Katkıları Afif Yesari, Türk polisiye edebiyatının en üretken yazarlarından biridir. Bazılarını Muzaffer Ulukaya takma adıyla imzaladığı 200’e yakın dedektif romanı yazmış, bu süreçte dönemin furyası olan pek çok “sahte Mike Hammer” romanına imza atmıştır. Ayrıca radyo oyunları ve skeçler kaleme almıştır.
İTÜ Televizyonu’nda yayımlanan ilk yerli TV oyununun senaryosunu yazarak Türk televizyon tarihine geçmiştir. Tiyatro alanında ise “Düşünce Tiyatrosu” adını verdiği yenilikçi bir teknik geliştirmiştir. Bu teknikte diyalogları kaldırarak sahnedeki karakterin düşüncelerini bir spikerin ağzından aktarmış ve bu biçimsel yeniliğiyle büyük ün kazanmıştır.
Ağustos 1989’da aramızdan ayrılan usta yazar, arkasında zengin bir edebi miras bırakmıştır.
Başlıca Eserleri
Öykü: Tren Yolu (1949), Hafta Tatili (1954)
Oyun: Olduğu Gibi (1966), Uzak (1966), Soytarının Biri (1967)
Gülmece Romanı: Hengame (1979), Şalter (1984)
Anı: İstanbul Hatırası (1987), Çay ve Simit (1989)
Röportaj: İşte Beyoğlu (1950)
Şiir: Boşluk (1970)
