Peygamberlerin birbirine üstünlüğü, Kur’an-ı Kerim’de açıkça ifade edilen ve elçilerin taşıdıkları sorumluluklar ile kendilerine bahşedilen mucizeler çerçevesinde şekillenen ilahî bir takdirdir. Allah teala bütün peygamberleri insanlığa rehber kılmakla birlikte, bazılarına hususi meziyetler ve dereceler vermiştir.
Ayetler Işığında Peygamberlere Verilen Ayrıcalıklar
Kelam Sıfatı ve Doğrudan Hitap: Bakara Suresi 253. ayette ifade edildiği üzere Allah, peygamberlerin bir kısmıyla doğrudan konuşmuş (Hz. Musa gibi) ve onları kelam lütfuyla derecelendirmiştir.
Açık Deliller ve Ruhu’l-Kudüs Desteği: Hz. İsa’ya apaçık mucizeler verilmiş ve kendisi Cebrail (a.s.) ile desteklenmiştir.
İlahî Kitaplar ve Zebur: İsrâ Suresi 55. ayette belirtildiği üzere peygamberlerin bir kısmı diğerlerine üstün kılınmış ve Hz. Davud’a Zebur bahşedilmiştir.
İlahî Takdir ve İnsanların Sorumluluğu
Göklerde ve yerde olan her şeyi en iyi bilen Allah teala, peygamberler arasında derece ve fazilet farkları takdir etmiştir. Ancak ilahî mesajlar ve açık deliller geldikten sonra insanların ayrılığa düşmesi kendi iradelerinin bir sonucudur. Kur’an-ı Kerim, elçilerin her birine iman edilmesini şart koşarken, onların taşıdığı farklı lütuf ve derecelerin Allah’ın mutlak meşietiyle gerçekleştiğini vurgular.