News
News
İmâm-ı Gazâlî (Ebu Hâmid Muhammed bin Muhammed el-Gazâlî, 1058–1111), İslâm düşünce tarihinin en mümtaz ve müessir şahsiyetlerinden biridir. Lakabı olan Hüccetü’l-İslâm (İslâm’ın Senedi/Delili), onun din ilimlerindeki derinliği ve sapkın akımlara karşı İslâm inancını müdafaadaki üstün başarısı sebebiyle verilmiştir.
İlim Tahsili ve İmtihanlar: İran’ın Tûs şehrinde dünyaya gelen Gazâlî, yetim kalmasına rağmen babasının dostu ve hocalarının desteğiyle medrese eğitimine başladı. Cürcân’da aldığı ders notlarını memleketine dönerken eşkıyaya kaptırması ve eşkıya reisinin “Senden alınınca ilimsiz kalıyorsan nasıl alimsin?” sözü üzerine tüm notlarını ezberlemesi, onun ilmi tamamen zihnine yerleştirme azmini gösteren meşhur bir hadisedir.
Nizâmiye Medresesi ve Başmüderrislik: Nişabur’da devrin büyük âlimi İmâmü’l-Haremeyn el-Cüveynî’nin yanında yetişti. Zekası ve kabiliyetiyle Büyük Selçuklu Veziri Nizâmülmülk‘ün dikkatini çekerek Bağdat Nizâmiye Medresesi’nin başmüderrisliğine (rektörlüğüne) tayin edildi.
Büyük Ruhi Buhran ve Uzlet: Şöhretinin ve makamının zirvesindeyken yaşadığı samimiyet (ihlas) sorgulaması, kendisinde psikolojik ve fizyolojik belirtilere yol açan derin bir ruhi krize dönüştü. Dilinin tutulması üzerine makam ve malı terk ederek Bağdat’tan ayrıldı. Şam, Kudüs ve Mekke’de geçen yaklaşık 11 yıllık uzlet ve halvet döneminde tasavvuf yolunda ilerledi.
Son Yılları: Nişabur ve Tûs’a dönerek talebe yetiştirmeye, eser yazmaya ve insanları irşad etmeye devam etti. 1111 yılında doğduğu yer olan Tûs’ta vefat etti.
Gazâlî, fıkıh, usûl-i fıkıh, kelâm, felsefe, mantık ve tasavvuf alanlarında yüzlerce eser kaleme almıştır:
İhyâu Ulûmi’d-Dîn: Uzlet döneminde yazdığı, İslâm ahlakı, ibadetlerin batıni manaları ve tasavvufi esasları ele alan en meşhur şaheseridir.
Tehâfütü’l-Felâsife (Filozofların Tutarsızlığı): Eski Yunan felsefesini ve İslâm filozoflarının (İbn Sina, Farabi vb.) bazı görüşlerini eleştirerek, aklı vahyin önüne geçiren anlayışlara karşı İslâm akidesini savunduğu eserdir.
El-Münkızü min ad-Dalâl (Delaletten Kurtuluş): Kendi fikri ve ruhi arayışını, hakikati bulma yolculuğunu anlattığı otobiyografik nitelikteki eseridir.
El-Mustasfâ: Fıkıh usûlü alanında yazılmış başyapıtlardandır.
İlcâmü’l-Avâm an İlm-il-Kelâm: Avamın çetrefilli kelam tartışmalarından uzak durarak Selef-i Sâlihîn çizgisinde bir iman muhafaza etmesi gerektiğini anlatır.
Sultan Sencer döneminde kendisine atılan “İmâm-ı A’zam Ebû Hanîfe aleyhinde konuştuğu” yönündeki iftiralar üzerine Sultan’ın huzuruna davet edilen Gazâlî, devlet adamlarına karşı dürüst, cesur ve ihlaslı duruşunu korumuştur. Sultan Sencer’e sunduğu mektupta ve huzurunda yaptığı konuşmada; dünyanın geçiciliğini, adaletle hükmetmenin önemini ve devlet yöneticilerinin mazlumların hakkını koruma sorumluluğunu etkileyici benzetmelerle dile getirmiştir.
İmâm-ı Gazâlî, akıl ile nakil (vahiy), zâhirî ilimler ile bâtınî (tasavvufî) derinlik arasında mükemmel bir denge kurarak İslâm düşüncesine yön vermiş müctehid ve velî bir âlimdir.
