09 Temmuz 2026 Perşembe
Demans (Bunama) Nedir? Belirtileri, Nedenleri ve Hasta Bakımı Rehberi
Düşünceden Davranışa Geçmek
Sevgi, takvimde işaretli günlere sığdırılacak bir duygu değildir
Sokağa İtilen Çocuklar Problemleriyle Büyüyor
GENÇLİK GELECEĞİN TOHUMUDUR
İRAN SAVAŞI DÜNYA İÇİN BİR FIRSATA DÖNER Mİ?
News
TÜRKEŞ MANGA
KozanBilgi.Net İmtiyaz Sahibi ve Genel Yayın Yönetmeni
Kozan’ın bir köyünden çıkıp askere giden Halil, 1990’ların başında Erzurum’da birliğine teslim olmuştu. İlk defa memleketinden bu kadar uzaklaşmış, annesinin “Oğlum, vatanına hizmet et ama kendini unutma” sözünü cebine koymuştu. Acemi birliğinde soğuk, kar, disiplin… ama en çok da hasret vardı.
Halil, ilk günlerde içine kapanıktı. Ama bir gece nöbetinde, yanındaki Tokatlı Hüseyin’le sohbet etmeye başladı. Hüseyin, “Benim babam Kore gazisi, senin hikâyen ne?” diye sordu. Halil sustu, sonra gözleri dolarak anlattı: “Babam traktör kazasında öldü. Ben onun yerine yemin ettim bu vatana.” O gece, iki asker kardeş oldu.
Birliğin en zorlu görevi, Yemin Dağı’na çıkmaktı. Kışın ortasında, kar diz boyu… Halil ve timi, bir gece operasyonuna çıktılar. Dağda telsiz bozuldu, rota şaştı. Komutan, “Kim önden gider?” dediğinde Halil öne çıktı: “Ben Kozanlıyım komutanım, dağ bizim kaderimizdir.” Saatler süren yürüyüşte Halil, hem yolu açtı hem arkadaşlarını motive etti. Bir noktada ayağı burkuldu ama geri dönmedi. “Babamın yeminini taşıyorum” dedi.
Operasyon başarıyla tamamlandı. Komutan, Halil’e sarıldı: “Senin yüreğin bu dağdan büyükmiş.” O gün, Halil’in lakabı “Yemin Dağı” oldu.
Halil terhis olurken bir mektup yazdı birliğe:
“Ben buraya bir babanın yokluğuyla geldim, bir milletin evladı olarak dönüyorum. Hüseyin kardeşim oldu, komutanım ağabeyim. Dağlar bana vatanı öğretti. Eğer bir gün Kozan’a gelirseniz, Yemin Dağı’nı anlatırım size. Çünkü o dağda bir yürek kaldı.”