1890 yılında Şam’da dünyaya gelen Refii Cevat Ulunay; II. Meşrutiyet, Mütareke ve Cumhuriyet dönemlerinin en renkli ve etkili gazeteci-yazarlarından biridir. Türk basın tarihine damga vuran usta kalem, 4 Kasım 1968 tarihinde yaşamını yitirmiştir.
Siyasi Mücadelesi ve Sürgün Yılları
1909 yılında Galatasaray Lisesi’nden mezun olan Refii Cevat Ulunay, aynı yıl yayın hayatına başlayan Alemdar gazetesini çıkarmıştır. Sadrazam Mahmut Şevket Paşa suikastının ardından İttihat ve Terakki yönetimine karşı yürüttüğü sert muhalefet nedeniyle 1914–1918 yılları arasında Sinop, Çorum ve Konya’da sürgün hayatı yaşamıştır.
I. Dünya Savaşı’nın ardından Alemdar gazetesini yeniden yayımlamaya başlayan Ulunay; İngiliz Muhipleri Cemiyeti lehine kaleme aldığı yazılar ve Millî Mücadele’ye karşı duruşu nedeniyle Cumhuriyet’in ilanından sonra Yüzellilikler listesine dâhil edilerek 1924 yılında yurt dışına sürgün edilmiştir.
Türkiye’ye Dönüşü ve Gazetecilik Yılları
1938 yılında çıkarılan genel afla Türkiye’ye dönen Refii Cevat Ulunay, gazetecilik mesleğine Yeni Sabah ve 1953 sonrasında Milliyet gazetelerinde köşe yazıları yazarak devam etmiştir. İstanbul kültürüne, halk geleneklerine ve eski kabadayılara dair yazdığı akıcı tefrikalarla geniş bir okur kitlesine ulaşmıştır. 4 Kasım 1968’deki vefatının ardından vasiyeti gereği Konya’da Mevlânâ Türbesi’nin karşısında yer alan Üçler Mezarlığı’na defnedilmiştir.
Başlıca Kitapları ve Eserleri
Romanlar:
Köle (1945)
Sayılı Fırtınalar (1958)
Eski İstanbul Kabadayıları (1958)
Dağlar Kralı – Balçıklı Ethem (1963)
Bir Başka Âlem (1964)
Hatırat (Anı):
İki Komite İki Kıtal (1919)
Enkaz Arasında (1945)
Bu Gözler Neler Gördü (2003)
Gezi Yazısı:
İhtişam Diyarı Hindistan (1962)