News
News
Azerbaycan’ın milli şairi ve fikir insanı Bahtiyar Vahapzade, eserleriyle Türk dünyasında derin izler bırakmış önemli bir edebiyatçıdır.
Şair, 16 Ağustos 1925 tarihinde Azerbaycan’ın Şeki şehrinde dünyaya gelmiştir. Ailesiyle birlikte 9 yaşındayken Bakü’ye taşınan Vahapzade, eğitim hayatını burada sürdürmüştür. İlk ve orta öğrenimini tamamladıktan sonra Bakü Devlet Üniversitesi Filoloji Bölümü’nden mezun olmuştur.
Akademik Hayatı ve Özgürlük Mücadelesi
Mezun olduğu üniversitede öğretim üyesi olarak göreve başlayan Vahapzade, S. Vurgun’un hayatını konu alan çalışmasıyla filoloji doktoru unvanını almıştır.
Ayrıca 1960’lı yıllarda filizlenen Azerbaycan özgürlük hareketinin öncü isimlerinden biri olmuştur. Sanatçının hayatındaki dönüm noktaları şunlardır:
Gülistan Şiiri: 1959 yılında kaleme aldığı Gülistan isimli şiirinde, İran ve Rusya arasında ikiye bölünen Azerbaycan halkının trajedisini anlatmıştır.
Üniversiteden Uzaklaştırılması: Bu milli duruşu nedeniyle 1962 yılında üniversitedeki görevinden 2 yıl süreyle uzaklaştırılmıştır.
Akademi ve Siyaset: 1980 yılında Azerbaycan İlimler Akademisi üyeliğine seçilmiştir. Ayrıca 1980-2000 yılları arasında 5 dönem boyunca milletvekilliği yapmıştır. 1990 yılında üniversiteden emekli olmuştur.
Edebi Kişiliği ve Öne Çıkan Eserleri
Edebiyat dünyasına adımını şiirle atan usta şair, eserlerinde hem aruz hem de hece ölçüsünü başarıyla kullanmıştır. Şiirlerinde çoğunlukla vatan sevgisi, ulusal bilinç, doğa, ana dili ve özgürlük temalarını işlemiştir.
40’tan fazla şiir kitabının yanı sıra inceleme, monografi ve tiyatro oyunları da kaleme almıştır.
Şairin öne çıkan bazı eserleri şunlardır:
Menim Dostlarım (1949)
Bahar (1950)
Dostlug Nağmesi (1952)
Çınar (1956)
Ceyran (1957)
İnsan ve Zaman (1964)
Tan Yeri (1973)
Yücelikte Tenhalık (1978)
Şehitler (1990)
Ömürden Sayfalar
Ebedi Heykel
