News
News
İslam tarihinin ve semavi dinlerin en tesirli ve duygu dolu kıssalarından biri, İsrailoğullarına gönderilen büyük peygamber Hz. Zekeriya (a.s.) ve onun samimi duası etrafında şekillenir. Hz. Zekeriya; takvası, Hz. Meryem’e vasiliği, yaşlılık döneminde içtenlikle ettiği duası ve bu duanın sonucunda Hz. Yahya (a.s.) ile müjdelenmesiyle tüm inananlara örnektir.
Kur’an-ı Kerim’de Âl-i İmrân, En’âm, Meryem ve Enbiyâ surelerinde detaylarıyla aktarılan bu ilahi kıssa, imkânsız gibi görünen durumlar karşısında Allah’a sığınmanın ve dualarda ısrarcı olmanın gücünü gözler önüne serer.
Hz. Zekeriya’nın kıssası, Hz. Meryem’in dünyaya gelişi ve Mabede (Beytü’l-Makdis) adanmasıyla başlar. Hz. Meryem’in annesi (İmran’ın eşi), doğacak çocuğunu sırf Allah’a hizmet etmesi için adamış ve doğumu sonrası onu ve soyunu koruması için Rabbe sığınmıştır.
“Bunun üzerine Rabbi onu güzel bir şekilde kabul buyurdu ve onu güzel bir şekilde yetiştirdi. Zekeriya’yı da onun bakımıyla görevlendirdi…” (Âl-i İmrân Suresi, 37)
Hz. Zekeriya, Mabette özel bir bölmede kalan Hz. Meryem’i ne zaman ziyaret etse, mevsimi olmayan harikulade yiyeceklerle karşılaşırdı. Bunun kaynağını sorduğunda Hz. Meryem’in verdiği cevap, Hz. Zekeriya’nın kalbindeki ümidi ve duayı ateşleyen dönüm noktası oldu:
İlahî Rızık: “Bu, Allah katındandır. Zira Allah, dilediğine hesapsız rızık verir.”
Hz. Meryem’in yanında tanık olduğu bu ilahi ikram karşısında Hz. Zekeriya, yaşının ilerlemiş olmasına ve eşinin kısırlığına rağmen tam bir teslimiyetle Rabbine yöneldi.
Meryem Suresi’nde bu içli niyaz şu kelimelerle ifade edilir:
Gizli Yalvarış: Hz. Zekeriya Rabbine gizli bir sesle niyaz etti.
Aczin İtirafı: “Rabbim! Şüphesiz kemiklerim gevşedi. Saçım sakalım ağardı. Sana yaptığım dualarda hiç mahrum olmadım.” (Meryem Suresi, 4)
Dinî ve Ahlaki Kaygı: Kendi ardından din hizmetini sürdürecek, Yakub hanedanına varis olacak salih ve Allah’ın rızasına ermiş bir nesil talep etti.
“Zekeriya’yı da hatırla. Hani o, Rabbine: ‘Rabbim! Beni tek başıma bırakma. Sen varislerin en hayırlısısın’ diye dua etmişti.” (Enbiyâ Suresi, 89)
Hz. Zekeriya henüz mabette namaz kılmakta iken melekler aracılığıyla ilahi müjde ulaştı. Allah-u Teâlâ, ona daha önce hiç kimseye verilmemiş özel bir isimle müjdelenen bir oğul bağışlayacağını bildirdi: Hz. Yahya (a.s.).
Hz. Yahya; Hz. İsa’yı (“kendisinden gelen bir kelimeyi”) doğrulayan, efendi, nefsine hakim ve salih bir peygamber olacaktı.
İnsanî açıdan imkânsız görünen bu durum karşısında Hz. Zekeriya, yaşlılığını ve eşinin durumunu hatırlatarak bir alâmet istedi. Yüce Allah şöyle buyurdu:
“Senin için alâmet, sapasağlam olduğun halde insanlarla üç gün üç gece konuşamamandır. Ancak işaretleşebilmendir. Ayrıca Rabbini çok an, sabah akşam tesbih et.” (Âl-i İmrân, 41 / Meryem, 10)
Hz. Zekeriya ibadet yerinden halkının karşısına çıktığında konuşamadı ve onlara sadece işaret ederek sabah akşam Allah’ı tesbih etmelerini bildirdi.
Kuran-ı Kerim’in bu eşsiz anlatımı, inananlar için pek çok ahlaki ve manevi ders barındırır:
| Hikmet ve Ders | Açıklama |
| Duaların Kabulü | Maddi ve fiziki imkânsızlıklar Allah’ın kudretinin önünde engel değildir. |
| Gizli ve Samimi Niyaz | İhlasla, gürültüden uzak ve içten yapılan dualar Allah katında makbuldür. |
| Salih Nesil İsteği | İstenen evladın sadece dünya için değil, din ve ahlakın devamlılığı için istenmesi esastır. |
| Hayırlarda Yarışmak | Enbiyâ Suresi 90. ayette belirtildiği gibi; o aile hayır işlerinde yarışır, umarak ve korkarak ibadet ederdi. |
Hz. Zekeriya (a.s.), samimiyetin, sabrın ve tükenmeyen ümidin en büyük simgelerinden biridir. Allah-u Teâlâ; Hz. Zekeriya’yı, Hz. Yahya’yı, Hz. İsa’yı ve Hz. İlyas’ı En’âm Suresi 85. ayette “hepsi de salih kimselerdendi” diyerek övmüştür.
Onun hayatı; en çaresiz anlarda bile yalnızca Allah’a sığınmanın ve O’nun sonsuz merhametine güvenmenin ne kadar yüce bir makam olduğunu bizlere öğretmektedir.
