13 Haziran 2026 Cumartesi
Vertiv, Acciona’nın Madrid Veri Merkezinde Soğutma Enerjisi Tüketimini Yüzde 70 Azalttı
KOZAN'IN KURTULUŞU VE MİLLİ RUH
Sevgi, takvimde işaretli günlere sığdırılacak bir duygu değildir
Çok Sert Ergenlik İsyanı mı Ya da Kontrol Edilebilen Dengeli Bir Ergen mi?
GENÇLİK GELECEĞİN TOHUMUDUR
İRAN SAVAŞI DÜNYA İÇİN BİR FIRSATA DÖNER Mİ?
News
TÜRKEŞ MANGA
KozanBilgi.Net İmtiyaz Sahibi ve Genel Yayın Yönetmeni
Sıcacık bir yuvada yaşayan Maviş adında küçük, sarı bir kanarya vardı. Maviş’in tüyleri parlak, gözleri ışıl ışıldı ama bir derdi vardı: Diğer kuşlar gibi şarkı söyleyemiyordu. Ötüşmeye çalıştığında gagasından cılız, minicik sesler çıkıyor, arkadaşları onu dinlerken başlarını eğip birbirlerine bakıyorlardı. Maviş buna çok üzülüyor, utancından sık sık kafesinin bir köşesine saklanıyordu. “Ben asla güzel bir şarkıcı olamayacağım,” diye fısıldardı içinden.
Bir gün, ormanda gezinirken, yaşlı ve dilsiz bir kaplumbağaya rastladı. Kaplumbağa, ağır adımlarla yürürken etrafındaki çiçeklere tebessüm ediyordu. Maviş ona yanaşıp derdini anlattı. “Benim gibi kimsenin sesi çıkmıyor mu acaba?” diye sordu mahzun. Kaplumbağa gülümsedi, boynunu uzattı ve patisiyle yere çizgiler çizerek Maviş’e bir şeyler anlatmaya çalıştı. “Senin sesin çıkmıyor olabilir, ama kanatlarınla gökyüzüne en güzel dansı sen çiziyorsun!” demek istiyordu sanki.
Maviş, kaplumbağanın sözlerini anladığında gözleri parladı. Gerçekten de, diğer kuşlar şarkı söylerken o, gökyüzünde zarifçe süzülmeyi, spiraller çizmeyi ve bulutların arasında adeta bir bale gösterisi sunmayı çok severdi. O an anladı ki, herkesin yeteneği aynı olmak zorunda değildi. Belki sesi güzel değildi ama kanatları rüzgarla dans ederken adeta bir ressam gibi havaya şekiller veriyordu. O günden sonra Maviş, şarkı söylemeye çalışmaktan vazgeçti. Bunun yerine, her sabah güneş doğarken gökyüzüne en güzel kanat dansını sunuyor, ormanı sessiz güzelliğiyle büyülüyordu. Maviş artık mutluydu, çünkü kendisi olmayı öğrenmişti.