Nasr Sûresi (Arapça Okunuşu ve Meali)

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

Rahmân ve Rahîm Allah’ın Adıyla

1. إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللهِ وَالْفَتْحُ

   Allah’ın yardım ve zaferi geldiği zaman,

2. وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللهِ أَفْوَاجًا

   Ve insanların kafile kafile Allah’ın dinine girdiklerini gördüğün zaman,

3. فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا

   Rabb’ini hamd ile tesbih et ve O’ndan af dile. Çünkü O tevvâbdır, tevbeleri çok kabul eder.

Nasr Sûresi’nin Nüzûl Sebebi ve Genel Özellikleri

Medine döneminde nâzil olan Nasr Sûresi, 3 âyetten oluşmaktadır. Kur’an-ı Kerim’in 110. sûresidir. Sûreye ilk kelimelerinden dolayı “İzâ Câe Sûresi” veya Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) vefatına işaret ettiği için “Tevdi'” (Vedalaşma) Sûresi de denir. Bazı müfessirlere göre sure itibarıyla Kur’an-ı Kerim’in en son inen sûresidir.

Nasr Sûresi Tefsiri ve Önemli Noktalar

• Maddî ve Manevî Fetih (1. Âyet): Âyette geçen “Nasrullah” Allah’ın vadettiği yardımı, “Fetih” ise başta Mekke’nin fethi olmak üzere gönüllerin ve kalplerin İslam’a açılmasını ifade eder. Mekke’nin fethiyle birlikte Kureyş’in direnci kırılmış ve İslam meşalesi tüm Arabistan’a yayılmıştır.

• Fevc Fevc İslam’a Giriş (2. Âyet): Bireysel veya gizli mücadelenin yerini toplu ihtidalar almıştır. Mekke’nin fethinden sonra Hicri 9. yılda (Heyetler Yılı) Arabistan’ın dört bir yanından kabileler fevc fevc (akın akın, grup grup) gelerek Hz. Peygamber’e biat etmişlerdir.

• Vefat Haberi ve Hamd-İstiğfar Emri (3. Âyet): Sûre nâzil olduğunda İbn Abbas (r.a.) ve Hz. Abbas (r.a.) gibi derin anlayış sahibi sahâbîler, Hz. Peygamber’in tebliğ vazifesinin tamamlandığını ve vefatının yaklaştığını kavramışlardır. Hz. Fatıma (r.a.) da bu habere önce ağlamış, ardından “Ailenden bana ilk kavuşacak olan sensin” müjdesi üzerine gülmüştür.

• Peygamberi Tutum ve Müminlere Ders: Dünyevi liderlerin aksine büyük zaferler ve başarılar elde edildiğinde gurura kapılmak yerine Allah’ı tesbih etmek, O’na hamdetmek ve istiğfarda bulunmak emredilmiştir. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.v.) bu sûre indikten sonra rükû ve secdelerinde “Subhânekallâhumme Rabbenâ ve bihamdike Allâhummagfir-lî” duasını çokça okumuştur.