News
News
Namaz; ruhun dirilişi, kalbin arınması ve kulun Yaratıcısıyla buluştuğu en yüce ibadettir. İbadetin manevi hazzına varabilmek, zihni dünyevi vesveselerden arındırarak tam bir huşu ortamı sağlamakla mümkündür.
Emin ve huzurlu bir namaz iklimi; rükünlerin taşıdığı derin anlamları kavramak ve Allah’ın esmasını ibadetin her anında hissetmekten geçer.
Namazın her bir duruşu ve kelamı, insanın iç dünyasını imar eden özel hikmetler barındırır.
Namazın başlangıcındaki “Allahu Ekber” kelamı, adeta dünyadan tecrit oluşun simgesidir. Eller kulak hizasına kaldırıldığında dünyalık tüm kaygılar arkaya atılır. Şehitlik coşkusu ve serdengeçti bir kararlılıkla çekilen tekbir, namazın huzur içinde devam etmesini sağlar.
Kıyam, kulun Yüce Yaratıcı karşısında dimdik ve saygıyla duruşudur. Bu anda Kâbe’nin huzurunda bulunulduğu hissedilmeli, gökyüzündeki melekler ve tüm kainatla birlikte durulduğu tefekkür edilmelidir.
Fatiha suresi okunurken:
İlk üç ayette Allah’a hamd edilir.
Dördüncü ayette kulluk sözleşmesi tazelenir.
Son ayetlerde ise dosdoğru yol üzere kalmak için samimi duada bulunulur.
Rükû, Allah’ın sonsuz yüceliği karşısında bükülmektir. Rükûda zikredilen el-Azîm ismi, Rabbin ululuğunu ve eksikliklerden uzak olduğunu simgeler. Kul, bu makamda dünyevi makamlara veya insanlara yönelttiği gizli tazim duygularından arınır; gücün ve kudretin yalnızca Allah’a ait olduğunu beyan eder.
Secde, kulun Rabbine en yakın olduğu, nefsin tamamen sıfırlandığı kulluk zirvesidir. el-Aliyy ve el-A’lâ isimleri, Allah’ın zatının ve kudretinin en yüksek mertebede olduğunu ifade eder. Kul secdede kendi acziyetini kabul ederek en yüksek kat olan Yüce Allah’ın rahmetine sığınır ve manevi bir mirac tecrübesi yaşar.
Namazın oturuşlarında okunan Ettehiyyatü duası, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) Mirac gecesinde Yüce Allah ile gerçekleştirdiği kutlu mülakatın bir hediyesidir.
İbadetlerin Allah’a sunulması,
Allah’ın Peygamberine selam ve rahmet müjdesi,
Peygamberimizin tüm salih kullara esenlik dileği ve meleklerin şehadeti bu oturuşta derin bir şuurla tefekkür edilir.
Namaz kılan insan; mahlukatın ibadet korosuna katılır, varoluş gayesini yerine getirir ve ruhsal bunalımlardan kurtularak gerçek özgürlüğe kavuşur. Namazı huzur ve huşu içinde eda etmek, dünyada cennet huzurunu yakalamanın en kestirme yoludur.
