News
News
Mevlana Celaleddin-i Rumi’nin hikmet dolu bakış açısıyla beş vakit namaz, insanın doğumundan ölümüne kadar uzanan ömür yolculuğunu ve Yüce Yaratan ile olan manevi bağını simgeler. Günün her bir vakti, insan ruhunun farklı bir evresine ve hakikate uyanışına kapı aralar.
Sabah Namazı
Vakit seher… Zamanın rahmine sabahın nutfesi düştü az önce. Gün doğuyor yine ve yeniden. Şimdi hatırla ki, sen de bir zamanlar yokluğun karanlığında yitiktin. Kimsenin adını bilmediği, hatırını saymadığı bir yetimdin. Rabbin seni yokluğun gecesinden varlık ufkuna eriştirdi; unutulmuşluğun gecesinde ve sahipsiz bırakmadı.
Şimdi seher vakti; sıyrıl gafletin gecesinden. Sehere aç gözlerini, Rabbine aç kalbini. Uyan ve seni hiç unutmayan Rabbini an. Herkes unutsa bile seni unutmayan Rabbini, herkesin O’nu unuttuğu anda an! Kalk ve En Sevgili’nin (s.a.v.) miracına eşlik et. Şimdi sabah namazı vakti…
Öğle Namazı
Vakit öğle… Güneş göğün en yüksek noktasında, tıpkı gençliğin gibi. Şimdi gün de bir delikanlı; heyecanlı ve telaşlı… Sanki hiç bitmeyecekmiş, hiç akşam olmayacakmış gibi… Oysa güneş şimdi batmaya başladı. Zirveye erişen herkes gibi o da alçalmaya başladı. Akşama akıyor ışıklar artık. Bil ki gün akşamlıdır, bil ki yazın sonu hazandır.
Vakit öğle… Ortalıkta o kadar gürültü var ki kalbinin sesini duyamıyorsun bile. Ruhunun sonsuza uzanan emellerine kör olmak üzeresin. Telaşların arasından sıyrıl, yer ayır ruhuna. Kalbini sonsuzluğa bitiştir ve alnını secdeye değdir. Şimdi öğle namazı vakti…
İkindi Namazı
Vakit ikindi… Gün ihtiyarladı. Güneş solgun rengini bırakıyor güller üstüne. Hüzün renkli bulutlar sardı göğü; güneşin saltanatı bitmek üzere, zevale akıyor ışıklar. Hatırla ki, sen de bir ömrün ikindisine yürüyorsun. Tenin soluyor, gözlerinin feri çekiliyor. Öbür kıyısındasın artık nehrin; güz yaprakları gibi hem dalındasın hayatın hem de düşmeye hazırsın.
Rüzgârı bekliyor gibisin; inceldiği yerden kopmaya hazır bir yaprak misali… Hoyrat bir rüzgâr artık zaman. Şimdi ikindi vakti; secdeye koy alnını ve Zamanın Sahibini selâmla. O’na konuş, O’nunla konuş, dualarını fısılda. Sonsuzluğa tutun hece hece. Şimdi ikindi namazı vakti…
Akşam Namazı
Vakit akşam… Gün ölmek üzere. Güneş ışıklarını topluyor eşyanın üzerinden. Kızılca kıyameti kopuyor dünyanın; kara kefenini giyiniyor gün. Gülün rengi soluyor, eşyanın cezbesi yitiveriyor. Hatırla ki, senin de akşamın olacak bir gün. Ömrünün ışıkları solacak, hayatının perdesi çekilecek ve dudaklarında donacak gülüşün güneşi. Zaman uçurumun olacak, gelen günün güneşi sana doğmayacak.
Şimdi akşam… Herkesin senden uzaklaşacağı ölüm anını hatırla ki, sen de şimdi herkesten ve her şeyden uzaklaşıp Rabbine yanaşasın. Seni sen yokken de bilen Rabbin, sen öldükten sonra da bilecek elbet. Herkesin unuttuğu yerde seni bir O hatırlayacak; hatırını yalnız O bilecek. Sen de O’nu an şimdi. Şimdi akşam namazı vakti…
Yatsı Namazı
Vakit yatsı… Gün çoktan öldü. Güneş ışıklarını topladı, gece hükmediyor âleme. Güneşin saltanatı bitti, ışıklar tükendi ufuklarda. Renkler ellerini çekti eşyadan; gül soldu, gün soldu. Göğe yöneldi gözler. Hatırla ki, sen de unutuşun kara gecesine yuvarlanacaksın. Bir adın kalacak geriye, bir mezar taşın hatırlayacak belki seni, belki o da unutacak.
Düşün ki, unutuşun koyu karanlığı çökmüş üzerine; yokluğuna çoktan alışılmış, unutuluşun hepten kanıksanmış. Kimsenin özlediği bile değilsin artık. Hatırla bunları! Hatırla ki, çoklarının seni unuttuğu bu gece, herkesi unutup sen de O’nu hatırla. Çoklarının ışıklara kanıp sahte renklerin kuyularına daldığı bu gece, Rabbini an, Rabbine kan, Rabbine uyan. Şimdi yatsı namazı vakti…
