Semûd kavmi ve Hz. Salih kıssası, Kur’an-ı Kerim’de ibret alınması gereken en önemli tarihsel olaylardan biridir. Hz. Salih (a.s.), medeniyette ve mimaride oldukça ilerlemiş olan Semûd kavmine ulaştırılan ilahî tebliğin temsilcisidir.
Semûd Kavminin Özellikleri ve Azgınlığı
A’râf ve Fecr surelerinde belirtildiği üzere Semûd halkı, kayaları oyarak görkemli evler inşa eden, ovalarda köşkler kuran güçlü bir topluluktu. Ancak bu maddi imkânlar onları şükre değil, bozgunculuk ve azgınlığa sürükledi.
Peygamberi Yalanlama: Kendilerine kardeşleri Salih (a.s.) uyarıcı olarak gönderildiğinde, onu şımarıklık ve yalancılıkla itham ettiler.
Uğursuzluk Sayma: Yaşadıkları sıkıntıları Hz. Salih ve ona inanan müminlerin varlığına bağlayarak batıl bir inanca sığındılar.
Kötülük Çetesi: Şehirde ıslah yerine bozgunculuk yapan dokuz kişilik bir çete, Hz. Salih’e ve ailesine tuzak kurarak onları öldürmeyi planladı.
İmtihan Vesilesi Dişi Deve ve Helak Süreci
Kavmin imtihanı için Allah tarafından mucizevi bir dişi deve gönderildi. Hz. Salih, su nöbetine riayet edilmesini ve deveye zarar verilmemesini tembih etti. Fakat kavmin en bedbahtı ileri atılarak deveyi kesti.
Bu cürüm üzerine ilahî azap kaçınılmaz oldu. Şiddetli bir yıldırım, korkunç bir ses ve sarsıntı ile Semûd kavmi yerle bir edildi; arkalarında yalnızca harabeye dönmüş yurtları kaldı. Hz. Salih ve ona iman eden müminler ise Allah’ın rahmetiyle kurtarıldı.