TÜRKEŞ MANGA
KozanBilgi.Net İmtiyaz Sahibi ve Genel Yayın Yönetmeni
Köyün en yaşlısı, adı unutulmuş ama sesi hâlâ kulaklarda olan bir bilge varmış. Herkes ona “Fenerci Dede” dermiş. Çünkü geceleri elinde bir fenerle dolaşır, kimin kapısında hüzün varsa orada dururmuş.
Bir gün genç bir kız, Zeynep, ağlayarak Dede’ye gitmiş. “Benim hayallerim karanlıkta kaldı,” demiş. “Ne okusam, ne yazsam, kimse duymuyor. Sanki görünmezim.”
Fenerci Dede, eski bir feneri uzatmış. Camı çatlak, ışığı titrekmiş. “Al bunu,” demiş, “ve her gece bir satır yaz. Ama kimseye gösterme. Sadece bu fenerin ışığında oku.”
Zeynep, yıllarca yazmış. Fenerin ışığında, gözyaşlarıyla, umutla… Bir gün fenerin camı düşmüş, içinden bir not çıkmış:
“Karanlıkta yazan, ışığı yaratır. Sen görünmez değilsin, sadece erken doğmuşsun.”
Zeynep o gün yazdıklarını toplamış, bir kitap yapmış. Adı: “Kırık Fenerin Işığında”
Köyde herkes okumuş. Ve o günden sonra, kim üzülse Fenerci Dede’nin feneriyle yazmaya başlamış.