News
News
Hadis kaynakları detaylıca incelendiğinde kelime kelime “Namaz kılmayanda hayır yoktur” şeklinde doğrudan bir rivayete rastlanmamaktadır. Ancak İslam dininin imandan sonra en çok önem verdiği ibadetin namaz olması hasebiyle, bu ifadenin taşıdığı anlamda köklü bir hakikat bulunmaktadır.
Nitekim namazı terk eden bir yana, onu usulüne uygun ve ihlasla kılmayanlar hakkında dahi benzer uyarılar mevcuttur. Hz. Peygamber (s.a.v.) bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyurmaktadır:
“İnsanların içinden ilk önce ortadan kalkacak olan şey emanettir. En son kalan ise namazdır. Ancak nice namaz kılanlar var ki onlarda bir hayır yoktur.” (Kenzü’l-Ummâl, h. no: 5491)
“Hayır Yoktur” İfadesinin Manevi Anlamı
Bu ifadeden iki temel mana çıkarılabilir:
Kendisine Hayrı Olmamak: Namazı terk eden kimse öncelikle kendi ebedi hayatını riske attığı için kendisine hayırlı bir iş yapmamakta, sürekli zararına bir tutum sergilemektedir.
Kullara Karşı Güvenilirlik Açıdan İhtiyat: Bediüzzaman Said Nursi’nin “Namaz kılmayan haindir…” (Şualar, 14. Şua) ifadesinde işaret edildiği gibi; Yaratıcısına karşı sorumluluğunu yerine getirmeyip O’na hıyanet eden bir kimsenin, insanlara ve kulluk haklarına karşı hıyanet etme ihtimali daha yüksektir. Bu nedenle sosyal ilişkilerde ve dostluklarda ihtiyatlı olunması tavsiye edilmiştir.
Namaz ve Hakiki Takva İlişkisi
Bir kimsenin yalnızca dış görünüş itibarıyla namaz kılıyor olması, o kişinin tek başına dürüst ve ahlaklı olduğunu kanıtlamaz. Hakiki takva, ibadetin insan ahlakına ve muamelelerine yansımasıyla ölçülür.
Hz. Peygamber (s.a.v.) bu hususu şu hadis-i şerifleriyle net bir şekilde beyan buyurmuştur:
“Kişinin namazına, orucuna bakmayın; konuştuğunda doğru konuşup konuşmadığına, kendisine emniyet edildiğinde güvenilirliğini ortaya koyup koymadığına, dünya kendisine güldüğünde takvayı elden bırakıp bırakmadığına bakıp öyle değerlendirin.” (Kenzü’l-Ummâl, h. no: 8435)
“Kişinin namazı, orucu sizi aldatmasın. Dileyen oruç tutar, dileyen namaz kılar. Fakat güvenilir olmayanın dini de olmaz.” (Kenzü’l-Ummâl, h. no: 8436)
İbadetleri yalnızca geleneksel bir ritüel olarak eda eden ve özüne inemeyen kimseler, küçük bir menfaat karşısında ahlaki değerlerini yitirebilirler. Hakiki mümin, namaz aracılığıyla kazandığı manevi terbiyeyi ve Allah korkusunu günlük yaşamındaki dürüstlük, emanet bilinci ve güzel ahlak ile taçlandıran kimsedir.
