Reşat Nuri Güntekin’in Maarif Müfettişliği göreviyle Anadolu’ya yaptığı geziler sırasındaki gözlemlerine dayanan Anadolu Notları, gezi yazısı ve hatıra türünün Türk edebiyatındaki en müstesna örneklerinden biridir. İki ciltten oluşan eser; dönemin Anadolu insanını, toplumsal yapısını, ulaşım imkânlarını ve kültür hayatını mizahi, gerçekçi ve samimi bir dille kayda geçirir.
Eser, tek bir olay örgüsü yerine yazarın gezi sürecinde tuttuğu bağımsız ve kısa notların birleşiminden oluşur:
Tren ve Yolculuk Macerası: Yazar, “Trende” başlıklı notunda kompartımanında yalnız kalmak için başvurduğu masum taktikleri ve “yılancık hastalığı” gibi komik bahanelerle yolcuları nasıl uzak tuttuğunu mizahi bir dille anlatır.
Kamyoncular ve Dayanışma: “Şoför” notunda, Anadolu yollarındaki kamyoncuların zor şartlar altındaki yardımlaşmasını ele alır. Kamyoncuların araçları bozulduğunda ellerindeki son teli dahi tereddütsüz bir başkasına vermeleri, Anadolu insanının özverisini gözler önüne serer.
Titizlik ve Otel Yaşamı: Yazarın konakladığı otellerdeki yatak çarşaflarının temizliği ve su ihtiyacı konusundaki aşırı hassasiyeti, Anadolu’daki konaklama şartlarının imkânsızlıklarını ve mizahi tarafını yansıtır.
Tiyatro ve Toplumsal Yapı: Anadolu’yu gezen tuluat tiyatrolarını üç ayrı bölümde inceleyen yazar; tiyatronun halkın kültürel gelişimindeki önemine değinirken, köylere gelen oyunların ve oyuncuların zaman zaman toplumsal muhafazakârlıkla nasıl karşı karşıya geldiğini aktarır.
Eleştirilere Yanıt: Eserin sonunda yer alan “Bir Dost Tenkidine Cevap” bölümünde yazar, gezi notlarının roman kurgusuna kaydığı yönündeki dostane eleştirilere edebî gözlemleriyle yanıt verir.
Anadolu Notları, Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki Anadolu gerçekliğini gözlemci bir realist anlayışla sunar:
Gerçekçi ve Sosyolojik Gözlem: Reşat Nuri, ideolojik bir tutum sergilemeden Anadolu insanını hem cömertliği hem de hurafeleri ve zaaflarıyla olduğu gibi resmeder.
Yalın ve Mizahi Üslup: Romanlarındaki derin insani gözlemi gezi yazısına da taşıyan yazar, süslü anlatımdan kaçınarak son derece akıcı, samimi ve mizah unsurlarıyla zenginleştirilmiş bir dil kullanır.
Kültürel Belge Nitelği: Dönemin ulaşım, konaklama, tiyatro ve sosyal yaşam standartlarını belgelemesi açısından tarihî ve sosyolojik bir vesika niteliğindedir.