HADİ ÇAĞLAR
Gurbette geçti ömür anadan yardan ayrı
Kırıldı sazımın telleri çalmıyor gayrı.
Yollarımız ayrılmış gideriz ayrı ayrı
Hayatım kördüğüm olmuş çözülmez gayrı
Çalsada sazlar nağmeler hep bozuk
Dost diye sarıldıklarım vefasız düşmandır gayrı
Gönül kapıma kilit vurdum kapattım kapıları
İnsanlar yozlaşmış hatır gönül bilmiyor gayrı
Kibirle haşır neşir olmuş bütün nefisler
Yaradana giden yolu kimse seçmiyor gayrı
Fakiri yoksulu unutmuş gönül görmez gözler
Elini vicdanına koyup merhanet eden kalmadı gayrı
Hadi Çaglar 12)05/25