" />
News
News
HADİ ÇAĞLAR
Sonbahar yaprakları gibi
Bir bir koparken hayattan
Yanar yürekler ağlar gözler
Sevdiklerinden ayrılırken
Gül açar mı solacağını bilse
İnsan doğar mı öleceğini bilse
Yaprak dökülmezdi hep baharı görse
Yaprak misali bizde düşeriz toprağa
Düşen yaprakları alır rüzgârlar
Kaldırır yerden götürür uzaklara
Düştüğü yerde karışır topraklara
İnsan hayattan kopunca
Kalmaz ortalık yerde
İçler burkulsa da
İçler acısa da
Bir an önce ulaştırırlar
Bekleyen kara toprağa
Elden bir şey gelmez
Son görev yapılır musallada
Helallik alınır sevdiklerinden
Kalkar cami avlusundan
Ahirete yolculuk başlar
Tekbirlerle omuzlarda götürülür
Kabristanlıktır son durak
Anne, baba, kardeş, bacı
Dostlar, yakınlar, arkadaşlar
Bir bir göçerken bu âlemden
Veda sözcükleri duyulmaz
Rahmet sözcükleri yankılanır
Toplanan cemaatin dilinden
Baka kalırız arkalarından
Sevdiklerimizi gömmek
Toprakla üstünü örtmek
Nerde yârab nerde merhamet
Ruhumuzu sarar bir rehavet
Dayanmaz yürekler
Kanar İçin için erir gönüller Hakkın rahmetine kavuşmak
Her insanın kaderi
Allah imandan ayırmasın
Hepimizin son isteği
Hadi Çağlar
1.3.2021
