News
News
Hayatımızın en önemli dönüm noktaları; âşık olmak, evlilik kararı almak, anne-baba olmak ve gerektiğinde bir ilişkiyi sonlandırmaktır. Bu kritik zamanlarda doğru kararlar alabilmek, duygusal yükümüzü hafiflettiği gibi geleceğimize de yön verir.
Peki, ilişkinizin hangi aşamasında olursanız olun, kendinize sormanız gereken kritik sorular nelerdir? İşte karar verme süreçlerinizi kolaylaştıracak anahtar sorgulamalar…
Bir ilişkiye ilk adımı atmadan veya hislerinizi derinleştirmeden önce hem kendinizi hem de karşı tarafı objektif bir şekilde değerlendirmeniz gerekir:
Onunla birlikteyken tamamen kendim olabiliyor muyum?
Gerçekten onu mu seviyorum, yoksa onun gibi biriyle birlikte olma fikrini mi?
Bu ilişki ve karşımdaki insan benim beklentilerim için yeterince iyi mi?
Ailem ve yakın arkadaşlarım onun hakkında ne düşünüyor, ondan hoşlanıyorlar mı?
Geleceğe dair paylaştığımız ortak değerler ve amaçlarımız var mı?
Hayatımın mevcut döneminde bir ilişki yaşamak benim için ne kadar öncelikli?
Karşımdaki kişi bir ilişkinin getirdiği sorumlulukları taşımaya hazır mı?
Ben bu yolda sonuna kadar gitmeye hazır mıyım?
Evlilik sadece iki kişinin değil, iki farklı hayatın birleşmesidir. Evlilik motivasyonunuzun ne olduğu, ilişkinizin ömrünü belirleyen en temel etkendir.
Unutmayın: Eğer yalnızlık korkusu, çevre baskısı veya “evde kaldım” düşüncesiyle karar alıyorsanız, bu kararı gözden geçirmeniz gerekir. Evlenmeden önce sorulacak en temel soru: “Hayatımın bundan sonraki kısmında onunla olmaktan mutlu muyum?” olmalıdır.
Geçen zaman içinde birlikte mi büyüdük, yoksa birbirimizden uzaklaştık mı?
Ona ilk günkü gibi aşık olmanın ötesinde, onu bir insan olarak gerçekten seviyor muyum?
Birbirimizin hayatına değer katıp mutlu edebiliyor muyum?
Birbirimizin aileleriyle sağlıklı iletişim ve ilişki kurabiliyor muyuz?
Hayatımın sonuna kadar her sabah onunla uyanma fikri bana huzur veriyor mu?
Maddi birikimlerimizi birleştirecek miyiz, yoksa finansal olarak ayrı mı kalacağız?
Ebeveyn olmak hayatı kökten değiştiren büyük bir sorumluluktur. Bebek sahibi olmadan önce ilişkinin sağlamlığını ve lojistik/psikolojik hazırlıkları değerlendirmek şarttır:
İlişkimizde daha önce krizler yaşayıp bunları olgunlukla atlatabildik mi?
Bebek sahibi olma konusunda gerçekçi beklentilere mi sahibim, yoksa idealist mi yaklaşıyorum?
Sadece bir bebek mi istiyorum, yoksa özellikle “ondan” bir çocuk sahibi olmak mı?
Hayatımın ve rutinlerimin sonsuza kadar değişmesine hazır mıyım?
Doğum sonrası süreçte evde çocukla kim kalacak, bakım planı nasıl olacak?
Bebeğin getireceği ek mali yükleri karşılayabilecek ekonomik güce sahip miyiz?
Hamilelik ve doğum sonrası süreçte vücudumda oluşacak değişimlere zihnen hazır mıyım?
Eşim bebeğin bakımında ve günlük sorumluluklarında nasıl bir rol üstlenecek?
Çocuk yetiştirme tarzı ve ebeveynlik ilkeleri konusunda görüşlerimiz uyuşuyor mu?
Doğumdan sonra odağımın çocuğumda olmasına eşim psikolojik olarak hazır mı?
Bir yolun sonuna geldiğinizi hissettiğinizde, fevri kararlar almak yerine ilişkinin kurtarılabilir olup olmadığını tartmak gerekir. Çoğu zaman krizler büyük görünse de güven ve saygının korunduğu ilişkilerde kurtarılacak çok şey vardır.
Gerçekten bu ilişki tüm çabalara rağmen kurtarılamayacak bir noktaya mı geldi?
İlişkiden ve partnerimden gerçek dışı beklentiler içinde olabilir miyim?
Yaşadığımız sorunlar sürekli kendini tekrarlayan kronik problemler mi?
Eğer bu ilişkiyi kurtarmak istersem, buna harcayacak duygusal gücüm var mı?
Ayrılık durumunda ortak arkadaş çevremizle olan iletişimimiz nasıl etkilenecek?
Yolları ayırdıktan sonra arkadaş kalabilecek miyiz, yoksa tüm bağları koparmak mı gerekir?
Onun ileride başka biriyle yeni bir hayata başlaması fikriyle yüzleşebilir miyim?
Ayrıldıktan sonra hemen yeni bir ilişkiye mi ihtiyacım var, yoksa bir süre yalnız kalıp dinlenmeli miyim?
