News
News
Wilhelm Dilthey (19 Kasım 1833 – 1 Ekim 1911), 19. yüzyılın en önemli Alman filozoflarından biri olup, özellikle insan bilimlerinin (tin bilimleri / Geisteswissenschaften) özerkliğini savunması ve metodolojisini inşa etmesiyle tanınır.
Pozitivizmin ve doğa bilimlerinin entelektüel dünyayı domine ettiği bir dönemde yetişen Dilthey, doğa bilimlerinin yöntemlerinin insan, toplum ve tarih alanına doğrudan uygulanamayacağını öne sürmüş; tarihselcilik ile yaşam felsefesini (Lebensphilosophie) harmanlayarak özgün bir yaklaşım geliştirmiştir.
Tin Bilimleri ve Doğa Bilimleri Ayrımı
Dilthey, felsefe tarihine damga vuran en temel ayrımı doğa bilimleri ile tin bilimleri (insan ve toplum bilimleri) arasında yapmıştır:
Doğa Bilimleri (Naturwissenschaften): Dışsal dünyayı inceler. Amacı, doğa olaylarını nedensellik ilkesi çerçevesinde açıklamaktır (Erklären).
Tin Bilimleri (Geisteswissenschaften): İnsanın iç dünyasını, deneyimlerini, kültürünü ve tarihini inceler. Amacı, insani ve tarihsel tezahürleri içten anlamaktır (Verstehen).
Dilthey’a göre: “Doğayı açıklarız, insanın ruhsal yaşamını ise anlarız.”
Tarihselcilik ve Yaşam Felsefesi
Dilthey, insanın sabit ve değişmez bir doğası olmadığını; insanın ne olduğunu ancak kendi tarihi üzerinden kavrayabileceğini savunur.
Tarihsel Çerçeve: İnsan bireyleri, kurumlar, sanat eserleri ve toplumlar ancak kendi tarihsel bağlamları ve süreçleri içinde değerlendirildiğinde anlam kazanır.
Erlebnis (Yaşantı): Yaşam, doğrudan tecrübe edilen bir akıştır. İnsanın tarihsel ve kültürel ürünleri, bu içsel yaşantıların dışa vurumudur (Ausdruck).
Hermeneutik (Yorumlamabilim) Anlayışı
Dilthey, Hermeneutik’i sadece kutsal metinlerin yorumlanması yöntemi olmaktan çıkarıp, tüm insan ve kültür bilimlerinin temel yöntemi haline getirmiştir. Tarihsel metinleri, sanat eserlerini ve eylemleri anlamak; yazarlarının ve dönemin içsel yaşantısını yeniden inşa etmek (Nacherleben) ile mümkündür.
