HADİ ÇAĞLAR
Artık Gönlüm Rahat
Issız bir köşede,
Çömelmiş yere,
Başı öne eğik,
Elleri kenetlenmiş,
Öylece dalmış.
Evlat dedim!
Yavaş yavaş,
Başını kaldırıp,
Gözlerime baktı.
Gözleri ıslaktı.
Kimbilir ne derdi vardı?
Anlatılmayan,
Anlatamadığı.
Umudun tükenmişliği,
Yokluğun acıları,
Çaresizliğin ızdırabı,
Yüzünden okunuyordu.
O bakışı hiç unutamam.
İçimi acıttı.
Sokuldum yanına,
Paylaşmak için derdini.
Anlattı bir bir,
Üvey baba
Evden kovmuş
Bırakmış sokağa
Daha on yaşında
Nasıl küsmez hayata.
Bilirmisiniz dostlar
Sahipsizliği
Kimsesizliği
Sokağın karanlığını
Kuytu yerlerde yatmayı
Korkudan titreyen yüreği
O anlattı ben ağladım
Hemde hıçkıra hıçkıra
Sarıldık birbirimize
Ağladık halimize
Baba evlat gibi
Tuttum elinden
Yürüdük biraz
Sahiplendik birbirimizi
Baba evlat gibi
Şimdi emin ellerde
Artık gönlüm rahat
Hadi Çağlar
19.12.2022