HADİ ÇAĞLAR
Hayâ
Yarab ne günlere kaldık,
Ar haya kalmadı imanda.
Onur ve haysiyet sürünür,
Çiğnenir ayaklar altında.
Hayâ,insanda yaşam tarzı.
Süstür görünen bedende.
Nefis aşırılığı yok eder onu,
Rezil eder bütün her yerde.
Hayâsızlık değerleri bitirir.
Ahlâk kalmaz bütün fanide.
Aile sadeti sökülür kalpten,
Sevgi yeşermez gönüllerde.
Ahlâki düstur erezyona uğrar.
Temel taşları oynar yerinden.
Bütün faziletler tahrip edilir.
Günahlar dökülür bedenden.
Hayâ,yoksa çirkinliler gorünür.
Ne din kalır ne iman fertlerde.
Kurtlar düşer özümüze kemirir.
Yüzden kalkarsa o ince perde.